Trochê historii:
Jak mo¿emy dowiedzieæ siê z dokumentacji po raz pierwszy zosta³a wymieniona w 1414 r., w krzy¿ackim przekazie ¼ród³owym jako Weissenberg (czyli po polsku - Bia³a Góra). Nazwa polska u¿yta zosta³a w inwentarzu dóbr i dochodów biskupstwa w³oc³awskiego w 1534 r. Miejscowo¶æ wystêpowa³a równie¿ w pi¶miennictwie pod innymi nazwami: Bia³agura (1659 r.), Bia³a Góra (1772 r.), Wittenberg (1912 r.). Ostateczn±, obecn± jej nazwê ustalono w 1951 r. Do 1621 r. jako wie¶ pañstwowa pozostawa³a w³asno¶ci± ksi±¿±t pomorskich. Nastêpnie przekazano j± razem z Ulini± i Ciekocinem na prawie lennym przez ksiêcia Bogus³awa XIV Pomorskiego jako wynagrodzenie za s³u¿bê Matzko Borke. W okresie tym we wsi istnia³ ju¿ m³yn wodny. W kilka lat pó¼niej, w 1627 r. na wysoko¶ci wsi rozegra³a siê morska bitwa miêdzy okrêtami Zygmunta III Wazy i flot± szwedzk±. W 1638 r. Bia³ogóra by³a ju¿ w³asno¶ci± cesarskiego genera³a Joachima Ernsta von Krokow. Na przestrzeni kolejnych latach odsprzedawano wie¶ poszczególnym rodzinom. By³a m.in. w posiadaniu rodzin von Ja Jasmund, von Bulow, nastepnie za¶ von Koller z Osieków Lêborskich W 1910 roku we wsi mieszka³o 97 osób i u¿ytkowa³o 1596 ha.W 1945 wie¶ zosta³a wyzwolona przez Armiê Radzieck±. Nied³ugo potem pierwszym so³tysem Polskiej Republiki Ludowej zosta³ Józef Kwiatkowski. W latach sze¶ædziesi±tych XX w. powstawa³y pierwsze o¶rodki wypoczynkowe. Nastêpnie. uleg³a rozbudowie infrastruktura, od pocz±tku lat dziewiêædziesi±tych ubieg³ego wieku nasili³a siê rozbudowa pod k±tem turystycznym.
¬ród³o danych informatora:
www.bialogora.prv.pl
www.mierzeja.com
www.wikipedia.pl
